~ฝั่งของ(โขง)น้องยังคอย ๑~

~ฝั่งของ(โขง)น้องยังคอย๑~

คึดฮอดอ้ายบ่ายหน้าผินหาฝั่ง
มาหยุดยั้งฝั่งของน้ำนองไหล
คึดฮอดเด้..คึดฮอดผู้บ่าวไทย
บ่าวบ้านไกลไปอ้าวบ่ตาวคืน

ยามเดือนหงายกายฮ้อนนอนบ่หลับ
หันเห็นแสงแวววับจับตาตื่น
ฝั่งไทยเพิ่นม่วนหลายอ้ายวานซืน
เพิ่นเริงรื่นจำปาน้องกะซองแงง

บัดว่านอนตอนเพ้อคือเผลองีบ
เสียงแตรเรือเพิ่นบีบว่ารีบแจ้ง
นปข.รอส่งรับลงแรง
ก่อนฟ้าแดงแข่งเริ่มประเดิมงาน

ข้ามฝั่งไปเฮ็ดเวียกเพิ่นเรียกเอิ้น
บ่ได้เขินภาษานำพาขาน
การศึกษาพอมีที่จัดการ
เป็นอาจารย์สอนศิลป์จากถิ่นลาว

หอบหนังสือสื่อสารการเรียนรู้
พร้อมต่อสู้อยู่ถิ่นเมืองบินหาว
แม้มิได้งามเด่นเช่นเดือนดาว
หากแต่สาวมุ่งมั่นบากบั่นตน

นั่งเรือจรไปกลับมีรับส่ง
ยามขึ้นลงเทียบท่าบางคราหล่น
แต่น้ำใจ นปข. พ่อเรือยนต์
มิอับจนน้ำใจบ่าวไทยเลย

..สิอ่านต่อกันบ่น้อ..พี่น้องเอ้ยยย..
พิณจันทร์
๗ มีนาคม ๒๕๕๗