~ฝั่งของ(โขง)น้องยังคอย ๔~
หันหน้าแล้วแนวยั้งขึ้นฝั่ง
น้ำเย็นซูนคิงน้อยฮำฮอยสาว
สติตั้งฟังเบิ่งเทิงเรื่องร
ถ้าจักคราวสาวน้อยไผ๋คอยเฮื
อวยหน้าปิ้นผินฝั่งยับยั้งค
ลูกทำผิดแต่ต้นเป็นคนเถื่อน
จำปาน้อยฮอยเก่าผู้เฒ่าเตือ
กายใจเปื้อนเรือนสาวเหม็นคา
ก้มกราบลงดินดำโอ้คำแก้ว
ลูกลาแล้วแก้วคำอย่าน้ำโห
หากลูกไปไกลตาอย่าพาโล
หากบ่โงคืนทางคือต่างลา
คุณน้ำนมอมป้อนแม่นอนเอิ้น
ขวัญแม่เชิญเมินอ้อนให้นอนส
อยู่หม่องได๋ให้ฟื้นตาวคืนม
นอนหลับตาสาเจ้าแม่เว้าวอน
ขันว่าควายบักตู้เคยอยู่ข้า
ขี่หลังย่างทางตมพ่อจ่มสอน
ควายก็คือคนนั้นอยากสัญจร
ตัวเปล่าตอนลื่นตมอย่าถมกัน
บัดอวยหน้าลงน้ำล้ำลาแล้ว
เสียงโฮแซวฝั่งไทยให้สุขสัน
เสียงฝั่งน้องฮ้องไห้ได้รำพ
ชั่วนิรันดร์กลั้นใจบ่ไลคืน
*ใส่คำอิสานเยอะหน่อยนะคะ*
พิณจันทร์
๗ มีนาคม ๒๕๕๗
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น