~ฝั่งของ(โขง)น้องยังคอย ๖~
น้ำตาไหลกลืนน้ำตามหลายอึก
ใกล้รู้สึกขาดลอยเหลือน้อยห
ดวงจำปาลาใจหนุ่มไทยริน
สุดแรงสิ้นถิ่นน้ำงามร่ำลือ
ขาพยุงตัวจมพนมกราบ
เวรกรรมทราบซึ้งก่อมิท้อถือ
ขอจำปาดังไกลให้ระบือ
แม้เปลี่ยนชื่อ ลีลาวดี อยู่ที่ไทย
อย่าหมายมาดขาดกันสัมพันธ์ต
อย่ารีรอต่อขานประสานใหม่
สามัคคีพี่น้องโขงปองใจ
จงรักใคร่ดั่งเดิมแต่เริ่มม
กราบบิดามารดรปลูกกลอนแก้ว
ทุกถิ่นแนวแพ้วรินสร้างศิลป
ทุกคำถ้อยร้อยผญานำพาดี
ขอลูกนี้ขมาภาษาตน
จินตนาเรื่องราวของสาวน้อย
จำปาลอยข้ามของน้ำนองหล่น
สายสัมพันธ์น้องพี่ไมตรียล
เราต่างปนสายใยในโขงงาม
วิชาการสาส์นศิลป์รินภาษา
จินตนาค่าสมมิคมหนาม
กราบครูบาอาจารย์ทุกท่านจาม
หนุ่มสยามข้ามโขงโยงจำปา
*ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านค่ะแล
คำดีเพราะมีครูระนาดเอกค่ะ
พิณจันทร์
๘ มีนาคม ๒๕๕๗
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น